Alfons Długosz – malarz, który ocalił kopalniane skarby

Alfons Długosz trafił do Wieliczki, bo był społecznikiem. Po wojnie brakowało soli, a niektóre zabytkowe komory kopalni miały zostać wyługowane, czyli w praktyce zniszczone. To skłoniło go do działania. Zaczął zjeżdżać pod ziemię, prowadzony przez górników, i fotografować chodniki – czasem było to bardzo niebezpieczne.

Był malarzem i perfekcjonistą, a przy tym wizjonerem. Prawdopodobnie jako pierwszy potraktował dawne narzędzia i urządzenia górnicze jak zabytki – wcześniej nikt ich nie doceniał. Skupował znaleziska od górników: zachwycał się nawet kawałkiem starej tkaniny. Przez pierwsze lata pracował za darmo, a pieniądze zdobywał, sprzedając swoje obrazy.

Dzięki niemu powstało Muzeum Żup Krakowskich. Zebrane przez niego zbiory pomogły wpisać kopalnię w Wieliczce na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. To on wymyślił hasło „Tysiąclecie trudu górniczego”. Do dziś w kopalni jest komora jego imienia.